
W ośmiomilionowej metropolii można się czuć zupełnie bezpiecznie, wędrując wśród drapaczy chmur w poszukiwaniu azjatyckiej duszy miasta. Orientalnych cech nadaje mu niewątpliwie zespół Wielkiego Pałacu - najdoskonalszy przykład sztuki tajskiej. Ta nieco eklektyczna, dawna rezydencja królewska była niegdyś samowystarczalnym osiedlem, a dziś stanowi kompleks wyrafinowanych architektonicznie budynków udekorowanych tonami złota.
Otoczona jest murem o długości 1900 metrów, w którego obrębie znajduje się najświętsze miejsce Tajlandii - świątynia Wat Phra Keo z posążkiem Szmaragdowego Buddy. Sama figurka nieco rozczarowuje, gdyż jest niepozorna (zaledwie 66 centymetrów wysokości) i wyrzeźbiona z jadeitu. Niezwykły jest natomiast wystrój kaplicy, w której się znajduje. Malowidła ścienne z niezliczonymi wyobrażeniami Buddy w połączeniu z drewnianą dekoracją rzeźbiarską, złoceniami, inkrustacjami z macicy perłowej i wysokim złotym ołtarzem dają niepowtarzalny efekt. Aż trudno uwierzyć, że to wszystko stanowi jedynie dodatek do niepozornego posążka.
W zespole świątynno-klasztornym Wat Pho -najstarszej świątyni buddyjskiej w Bangkoku, powstałej w XVII wieku - zadziwia z kolei statua największego na świecie Leżącego Buddy (46 metrów długości i 15 metrów wysokości). Bogato zdobiony macicą perłową złoty posąg wypełnia cały gmach. Wat Pho to niezwykłe, tętniące życiem miejsce. Znajduje się tu główny ośrodek edukacji publicznej Tajlandii, w którym mieści się m.in. światowej sławy szkoła tradycyjnego masażu tajskiego.